حسن بن محمد بن حسن اشعرى قمى ( مترجم : تاج الدين حسن بن بهاء الدين قمي )
498
تاريخ قم ( طبع مرعشى ) ( فارسى )
بن [ عثمان بن عبد اللّه بن ] « 1 » حكيم بن حزام « 2 » بن خويلد بن أسد بن عبد العزّى « 3 » بن قصى [ كرديد ] ، و او آن كسى است كه حزاميّه را بذو نسبت ميكنند ، و افتخار ايشان بخديجه دختر خويلد زن پيغمبر صلى اللّه عليه و آله است . و قريش او « 4 » را از عبد اللّه [ بن عثمان بن عبد اللّه بن ] « 5 » حكيم بازستدند ، زيرا كه او كفؤ « 6 » او نبود ، و بهمسرىء او نشايست . و عبد اللّه بن [ عثمان بن عبد اللّه بن ] حكيم حنّاط « 7 » بوده است ، و از قريش بمال بيشتر . ديكر از فرزندان حسين [ بن ] على عليهما السّلم :
--> برادرش عبد اللّه بن زبير بود ، و در پايدارى دولت او نقش مهمى ايفا كرد ، عبد اللّه او را در سال 67 هجرى والى بصره نمود ، و به جنگ مختار ثقفى رفت و او را به شهادت رساند ، عاقبت در جنگى كه با لشكريان عبد الملك بن مروان داشت ، در سال 71 ( يا 73 ) هجرى در دير جاثليق ، در منطقه دجيل در 30 كيلومترى شمال بغداد ، به دست افسران محمد بن مروان كشته شد . ( الأعلام : 7 / 247 ) ( 1 ) . افزوده از : أنساب الاشراف : 2 / 139 ، جمهرة النسب : 72 . ( 2 ) . در اصل و ديگر نسخهها : خزام . و صحيح آن حزام است . ( نگاه كنيد به : انساب الأشراف : 2 / 139 ) . ( 3 ) . در اصل و ديگر نسخهها : عبد العزيز ، كه خطاست و صحيح آن عبد العزّى مىباشد كه نياى حضرت خديجه مىباشد . ( جمهرة النسب : 68 ) . ( 4 ) . دنباله سخن درباره سكينه بنت الحسين عليه السلام است ، و ضمير او اشاره به آن بانوى بزرگوار است . ( 5 ) . عبد اللّه بن حكيم بن حزام بن خويلد ( نوهء برادر حضرت خديجه همسر پيامبر صلّى اللّه عليه و إله ) بهمراه عائشه در جنگ جمل شركت كرد ، و در آن جنگ به هلاكت رسيد . و نواده او يعنى عبد اللّه بن عثمان بن عبد اللّه حكيم به همسرى سكينه بنت الحسين نائل گرديد ، و به گفته كلبى در كتاب « نسب قريش : ص 72 » از او فرزندى به نام عثمان آورد . ( 6 ) . كفؤ : همشأن و همرديفبودن را گويند . ( 7 ) . حنّاط : فروشنده حنطه را گويند ، كه عبارت است از گندم و ديگر مواد خوراكى .